Sprzedaż komputera z preinstalowanym oprogramowaniem nie jest nieuczciwą praktyką handlową

1-teczka-marcin-lampart-v01Sprzedaż komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie nie stanowi sama w sobie nieuczciwej praktyki handlowej – stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w swoim wczorajszym wyroku. Ponadto, zdaniem Trybunału, brak wskazania ceny każdego z preinstalowanych programów nie stanowi praktyki handlowej wprowadzającej w błąd.

W 2008 r. V. Deroo Blanquart nabył we Francji komputer przenośny marki Sony wyposażony w preinstalowane oprogramowanie (a mianowicie w system operacyjny Microsoft Windows Vista oraz w szereg programów użytkowych). Przy pierwszym uruchomieniu owego komputera V. Deroo-Blanquart odmówił przystąpienia do „Umowy licencyjnej użytkownika końcowego” (EULA) systemu operacyjnego i zażądał od spółki Sony zwrotu części ceny zakupu odpowiadającej kosztowi preinstalowanego oprogramowania. Spółka Sony odmówiła żądanego zwrotu, ale zaproponowała V. Deroo Blanquartowi unieważnienie sprzedaży i zwrot na jego rzecz całości ceny zakupu, czyli 549 EUR, w zamian za zwrot zakupionego sprzętu.

Vincent Deroo-Blanquart nie przyjął tej propozycji i pozwał spółkę Sony do sądu o zapłatę kwoty 450 EUR z tytułu zryczałtowanego odszkodowania za preinstalowane oprogramowanie oraz kwoty 2500 EUR z tytułu szkody poniesionej wskutek stosowania nieuczciwych praktyk handlowych. Dyrektywa Unii Dyrektywa 2005/29 dotycząca nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym zakazuje bowiem nieuczciwych praktyk handlowych, które zniekształcają zachowania gospodarcze konsumentów i które są sprzeczne z wymogami staranności zawodowej, takie jak w szczególności praktyki handlowe wprowadzające w błąd oraz agresywne praktyki handlowe.

Rozpoznający sprawę francuski sąd kasacyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o ustalenie, po pierwsze, czy praktyka handlowa polegająca na sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie, przy braku możliwości nabycia przez konsumenta komputera tego samego modelu bez preinstalowanego oprogramowania, stanowi nieuczciwą praktykę handlową i, po drugie, czy w ramach oferty wiązanej, która polega na sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie, brak wskazania ceny każdego z preinstalowanych programów stanowi praktykę handlową wprowadzającą w błąd.

We wczorajszym wyroku Trybunał stwierdził, w odpowiedzi na pierwsze pytanie, że sprzedaż komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie nie stanowi sama w sobie nieuczciwej praktyki handlowej w rozumieniu dyrektywy 2005/29, pod warunkiem że oferta taka nie jest sprzeczna z wymogami staranności zawodowej oraz nie zniekształca zachowania gospodarczego konsumentów. Do sądu krajowego należeć będzie ocena tej kwestii przy uwzględnieniu specyficznych okoliczności sprawy.

Trybunał zaznaczył przede wszystkim, że sprzedaż takich wyposażonych komputerów może spełniać wymogi staranności zawodowej ze względu na fakt, iż (1) sprzedaż przez spółkę Sony komputerów wyposażonych w preinstalowane oprogramowanie odpowiada oczekiwaniom znacznej części konsumentów, którzy wolą nabyć wyposażony w ten sposób komputer nadający się do natychmiastowego użycia, aniżeli nabyć oddzielnie komputer i oprogramowanie, (2) przed dokonaniem zakupu komputera V. Deroo Blanquart został należycie poinformowany, za pośrednictwem dystrybutora spółki Sony, o tym, że w komputerze dokonano preinstalacji oprogramowania i o dokładnych cechach każdego z preinstalowanych programów, a (3) po dokonaniu zakupu przy pierwszym uruchomieniu wspomnianego komputera spółka Sony dała V. Deroo Blanquartowi wybór między przystąpieniem do EULA a odstąpieniem od umowy sprzedaży. Również w tym przypadku do sądu krajowego należeć będzie dokonanie ustaleń w tej kwestii.

Trybunał przypomniał ponadto, że uzyskane przed zawarciem umowy informacje o warunkach umownych i skutkach zawarcia umowy mają dla konsumenta fundamentalne znaczenie i wskazał przy tym, iż do sądu krajowego należeć będzie ustalenie, czy – w sytuacji gdy konsument jest należycie poinformowany przed dokonaniem zakupu, że model komputera nie został wprowadzony na rynek bez preinstalowanego oprogramowania, i gdy tym samym konsument ów ma swobodę wyboru modelu komputera innej marki, o porównywalnych parametrach technicznych oraz sprzedawanego bez oprogramowania – zdolność tego konsumenta do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji została znacznie ograniczona.

Jeśli chodzi o pytanie drugie, Trybunał przypomniał, że praktykę handlową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli pomija ona istotne informacje potrzebne przeciętnemu konsumentowi do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej transakcji i tym samym powoduje lub może powodować podjęcie przez niego takiej decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by nie podjął. W odniesieniu do oferty wiązanej polegającej na sprzedaży komputera wyposażonego w preinstalowane oprogramowanie Trybunał orzekł, że brak wskazania ceny każdego z programów nie może ani przeszkodzić konsumentowi w podjęciu świadomej decyzji dotyczącej transakcji, ani spowodować podjęcia przez konsumenta decyzji dotyczącej transakcji, której inaczej by on nie podjął. Ponieważ cena każdego z preinstalowanych programów nie stanowi zatem istotnej informacji, brak wskazania ceny programów nie może zostać uznany za praktykę handlową wprowadzającą w błąd.

Tak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 7 września 2016 r. w sprawie C-310/15 Vincent Deroo-Blanquart przeciwko Sony Europe Limited.

 

Źródło: curia.europa.eu

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s